Magnetyczny uchwyt trawersowy FX-LT

Trawersa magnetyczna do blach FX-LT służy do poziomego podnoszenia i transportu arkuszy, płyt oraz wykrojów ze stali ferromagnetycznej, które wymagają dwóch oddalonych punktów chwytu. Regulowany rozstaw chwytaków pozwala dopasować zestaw do wymiarów elementu i rozmieszczenia dostępnych powierzchni chwytania. Rozwiązanie znajduje zastosowanie przy załadunku i rozładunku wycinarek laserowych oraz stanowisk cięcia płomieniowego, a także przy przemieszczaniu detali z centralnym wycięciem.

Budowa i obsługa trawersy magnetycznej FX-LT

Zestaw obejmuje dwa chwytaki magnetyczne zamocowane do trawersy dystansowej, podwieszanej na zawiesiu łańcuchowym. Źródłem siły przyciągania są neodymowe magnesy stałe. Każdy chwytak obsługuje się ręczną dźwignią przełączającą obwód magnetyczny, dlatego samo chwytanie i utrzymywanie detalu nie wymaga zasilania elektrycznego.

Chwytaki można zdemontować z trawersy i wykorzystywać pojedynczo, zgodnie z instrukcją oraz parametrami danego modelu. Opcjonalne urządzenie obrotowe umożliwia zmianę ich ustawienia względem belki, co ułatwia dopasowanie stóp roboczych do kształtu wykroju. Obrót chwytaka względem trawersy nie oznacza dopuszczenia całego zestawu do pionowania ładunku.

Modele FX-LT i udźwig całego zestawu

W kategorii dostępne są zestawy o udźwigu nominalnym od 600 do 4800 kg. Różnią się zastosowanymi chwytakami oraz grubością materiału wymaganą do uzyskania pełnego udźwigu. Poniższe zestawienie łączy konfiguracje przedstawione w kartach produktów z maksymalnymi wymiarami ładunku podanymi w dokumentacji producenta.

*Pełny udźwig dotyczy stali niskowęglowej przy spełnieniu wymagań dotyczących powierzchni, szczeliny i sztywności ładunku. Wymiary podano jako długość × szerokość. Limit wymiarów oraz dopuszczalne obciążenie muszą być spełnione jednocześnie — pełna płyta o podanych wymiarach i grubości może przekraczać udźwig zestawu. Dla cieńszych elementów trzeba sprawdzić w tabeli właściwego modelu zarówno obniżony udźwig, jak i dopuszczalne wymiary. Przy doborze obowiązuje dokumentacja konkretnego wykonania urządzenia.

Udźwigu zestawu nie należy wyznaczać przez sumowanie udźwigów pojedynczych chwytaków. Przykładowo FX-LT 1000 wykorzystuje dwa chwytaki FX-600, lecz udźwig nominalny kompletnego urządzenia wynosi 1000 kg. Obciążenie zrywające podawane w dokumentacji nie jest dopuszczalnym obciążeniem roboczym.

Trawersa z regulowanym rozstawem chwytaków a środek ciężkości ładunku

Rozstaw dobiera się tak, aby ograniczyć ugięcie elementu i zapewnić prawidłowy kontakt obu stóp z materiałem. Samo zastosowanie dwóch chwytaków nie gwarantuje równego podziału obciążenia. Przy niesymetrycznym wykroju, nierównomiernej grubości lub dodatkowych elementach po jednej stronie obciążenie jednego chwytaka może być większe. Dlatego rozmieszczenie punktów chwytu trzeba odnieść do rzeczywistego środka ciężkości, a nie wyłącznie do obrysu arkusza.

Detale z centralnym wycięciem

Dwa chwytaki pozwalają uchwycić materiał po przeciwnych stronach otworu, na przykład podczas transportu płaskiego pierścienia lub wykroju ramowego. Szerokość pozostawionego materiału musi jednak umożliwiać prawidłowe przyleganie nabiegunników. Otwory, szczeliny po cięciu i wąskie mostki w obszarze stopy ograniczają czynną powierzchnię kontaktu i mogą pogarszać zamknięcie obwodu magnetycznego.

Dobór uchwytu magnetycznego do dużych arkuszy blach

Przy cienkiej blasze zmniejsza się zdolność materiału do przewodzenia strumienia magnetycznego, a ugięcie arkusza może dodatkowo zwiększać szczelinę pod stopą. Dobór obejmuje więc jednocześnie grubość, masę oraz długość i szerokość ładunku. Przykładowo dla FX-LT 1000 katalog producenta podaje przy grubości 10 mm udźwig do 500 kg i maksymalne wymiary 4500 × 1500 mm. Wartości te obowiązują przy spełnieniu pozostałych warunków katalogowych; sama masa poniżej 500 kg nie wystarcza do zatwierdzenia dowolnego arkusza.

Powierzchnia stali i temperatura pracy

Zgorzelina, farba, korozja oraz nierówności zwiększają szczelinę między chwytakiem a ładunkiem i obniżają siłę przyciągania. Powierzchnie styku powinny być czyste i zgodne z wymaganiami dokumentacji chwytaka. Parametrów dla stali niskowęglowej nie wolno automatycznie przenosić na stal stopową, hartowaną czy żeliwo. FX-LT wymaga materiału o odpowiednich właściwościach ferromagnetycznych; nie służy do podnoszenia aluminium, miedzi ani niemagnetycznych stali nierdzewnych.

W kartach oferowanych zestawów FX-LT podano maksymalną temperaturę pracy 80 °C, dotyczącą zarówno otoczenia, jak i podnoszonego elementu. Ma to znaczenie przy odbieraniu elementów ze stanowiska cięcia termicznego — przed podniesieniem trzeba sprawdzić temperaturę detalu, szczególnie w miejscach przyłożenia chwytaków. Dopuszczalnej temperatury pojedynczego chwytaka z innej serii nie należy przyjmować jako limitu całej trawersy.

Jak przygotować dane do doboru FX-LT?

Do doboru zestawu potrzebne są: masa i rysunek ładunku, jego długość, szerokość i grubość, gatunek stali, stan powierzchni oraz temperatura. Przy wykrojach warto wskazać położenie otworów i dostępne miejsca chwytania. Trzeba również sprawdzić zakres regulacji rozstawu konkretnej trawersy, dostępną wysokość podnoszenia oraz udźwig urządzenia dźwignicowego z uwzględnieniem masy całego osprzętu.

Przed użyciem należy skontrolować stan chwytaków, zawiesia i zabezpieczeń połączeń sworzniowych. Transport prowadzi się zgodnie z instrukcją zestawu oraz zamontowanych chwytaków, bez szarpnięć i nadmiernych drgań ładunku. Zwolnienie chwytu jest dopuszczalne dopiero po stabilnym odłożeniu elementu.