Magnetyczny system transportowy FX-HV

Magnetyczny system transportowy FX-HV służy do podnoszenia i przemieszczania płyt, tarcz oraz innych półfabrykatów ze stali ferromagnetycznej w położeniu poziomym i pionowym. Umożliwia również zmianę położenia detalu zgodnie z procedurą przewidzianą dla danego modelu. Chwytak magnetyczny serii FX współpracuje ze stalową konstrukcją nośną i trzpieniami podporowymi. Przy doborze zestawu znaczenie mają masa i geometria ładunku, możliwość jego podparcia oraz planowany sposób transportu.

Transport poziomy, pionowy i zmiana położenia detalu

Źródłem pola w chwytaku FX są neodymowe magnesy stałe. Ręczna dźwignia przełącza obwód magnetyczny między stanem chwytania a zwalniania elementu. Utrzymywanie ładunku nie wymaga zasilania elektrycznego. Konstrukcja FX-HV zapewnia punkty podwieszenia przeznaczone do transportu poziomego i pionowego, a zakres regulacji zależy od modelu.

Ustawienie konstrukcji należy dopasować do wymiarów i środka ciężkości półfabrykatu. W transporcie pionowym istotne jest prawidłowe oparcie dolnej krawędzi na trzpieniach podporowych oraz takie ustawienie zawieszenia, aby detal pozostawał w wymaganym położeniu. Zmiana orientacji ładunku wymaga zachowania kolejności czynności opisanej w instrukcji systemu i chwytaka, w tym właściwego użycia uch podwieszenia oraz zabezpieczenia sworzni regulacyjnych.

Udźwig FX-HV z podparciem i bez podparcia

Trzpienie podporowe przejmują obciążenie sprzyjające zsuwaniu się detalu podczas transportu pionowego. Ich wykorzystanie jest istotnym warunkiem osiągnięcia udźwigu nominalnego systemu. Dla pracy bez oparcia ładunku na trzpieniach podano limit wynoszący 20% udźwigu nominalnego. Jest to odrębne ograniczenie konfiguracji, a nie zapas bezpieczeństwa ani uniwersalny przelicznik dla dowolnego chwytaka magnetycznego.

Wartości z tabeli obowiązują przy spełnieniu pozostałych warunków określonych dla urządzenia i materiału. Przykładowo limit 80 kg bez podparcia dla FX-HV 400 może wymagać dalszego obniżenia ze względu na powierzchnię lub właściwości detalu. Możliwość zastosowania takiej konfiguracji trzeba sprawdzić w instrukcji konkretnego zestawu. Sama grubość stali wskazana w ostatniej kolumnie nie gwarantuje pełnego udźwigu.

Wymiary półfabrykatu i grubość materiału

Dobór obejmuje także zakres wymiarów obsługiwanych przez konstrukcję. Poniżej zestawiono wartości podane w kartach poszczególnych systemów FX-HV.

Zakresy średnic odnoszą się do tarcz i krążków chwytanych za płaską powierzchnię; nie określają zakresu rur podnoszonych za powierzchnię walcową.

Masa, wymiary, grubość i sztywność muszą jednocześnie odpowiadać wymaganiom zestawu. Zbyt cienki materiał ogranicza wykorzystanie obwodu magnetycznego, a ugięcie płyty może pogorszyć przyleganie nabiegunników. Grubości dla pełnego udźwigu nie należy utożsamiać z minimalną grubością dopuszczoną do transportu. Dopuszczalność pracy z cieńszym detalem i odpowiednie obniżenie obciążenia ustala się na podstawie dokumentacji systemu oraz zamontowanego chwytaka.

Powierzchnia styku, gatunek stali i temperatura

Udźwig zależy od właściwości magnetycznych materiału oraz kontaktu z powierzchnią roboczą chwytaka. Wartości dla stali niskowęglowej nie muszą odpowiadać wartościom dla stali stopowej czy żeliwa. Rdza, zgorzelina, powłoki malarskie, nierówności i zanieczyszczenia zwiększają efektywną szczelinę pomiędzy nabiegunnikami a detalem, osłabiając przyciąganie. Otwory lub wycięcia w miejscu chwytu mogą dodatkowo ograniczać czynną powierzchnię kontaktu.

Dla oferowanych systemów FX-HV maksymalna temperatura pracy wynosi 80 °C; ograniczenie dotyczy zarówno podnoszonego elementu, jak i otoczenia. Wartość ta nie oznacza niezmiennej siły chwytu w całym zakresie temperatur. Przy transporcie nagrzanych półfabrykatów należy uwzględnić warunki podane w dokumentacji urządzenia.

Jak dobrać FX-HV do stanowiska pracy?

Do doboru potrzebne są: masa, wymiary i gatunek materiału, grubość w miejscu przyłożenia chwytaka, stan powierzchni oraz temperatura. Rysunek lub zdjęcie powinny pokazywać dostępną powierzchnię chwytu, dolną krawędź przewidzianą do podparcia i ewentualne wycięcia. Należy również określić położenie początkowe i końcowe detalu oraz dostępne miejsce do jego przestawienia.

Przy sprawdzaniu obciążenia suwnicy lub wciągnika trzeba uwzględnić masę własną systemu i pozostałego osprzętu. Przed użyciem kontroluje się powierzchnie robocze, podpory, sworznie, zabezpieczenia i punkty podwieszenia zgodnie z instrukcją. Chwytak można wyłączyć dopiero po stabilnym odłożeniu i zabezpieczeniu ładunku. Dla detali wykraczających poza zakres standardowych modeli możliwe jest uzgodnienie wykonania o wymiarach specjalnych.