Chwytaki magnetyczne serii FX-VV HOT mają długą, wąską konstrukcję do chwytania belek i profili. Podstawową cechą różniącą je od innych chwytaków to możliwość pracy w podwyższonych temperaturach. Specjalny system magnesów stałych umożliwia pracę w temperaturze do 300°C przez maksymalnie 4 minuty i do 250°C na stałe. Idealnie nadają się do przenoszenia rozgrzanych narzędzi i matryc lub elementów poddanych obróbce cieplnej.
Chwytaki FX-VV HOT osiągają maksymalną siłę trzymania nawet przy stosunkowo niewielkiej grubości materiału, dzięki czemu można bezpiecznie podnosić nawet cienkie blachy. Unikatowy kształt stopy chwytaka dzięki zastosowaniu podwójnego pryzmatu o kącie 90° pozwala na podnoszenie kątowników od powierzchni wewnętrznej i zewnętrznej, dodatkowo komponenty mogą być również obracane.
FX-VV HOT, podobnie jak wszystkie modele FX, ma całkowicie niklowany korpus i zapewnia bardzo dobre wyniki udźwigów, nawet na nierównych powierzchniach.
| Od | Cena Netto | Cena Brutto |
|---|---|---|
| 1 szt. | 4 289.25 zł | 5 275.78 zł |
| Od | Cena Netto | Cena Brutto |
|---|---|---|
| 1 szt. | 5 256.75 zł | 6 465.80 zł |
| Od | Cena Netto | Cena Brutto |
|---|---|---|
| 1 szt. | 8 159.25 zł | 10 035.88 zł |
Chwytaki magnetyczne serii FX-VV HOT służą do podnoszenia i transportu rozgrzanych elementów ze stali ferromagnetycznej, między innymi narzędzi, matryc i detali po obróbce cieplnej. Wydłużona, wąska konstrukcja ułatwia chwytanie belek i profili. Dobór tej serii wymaga uwzględnienia nie tylko masy i geometrii ładunku, lecz także temperatury detalu, czasu kontaktu oraz przerw na chłodzenie chwytaka.
Sprawdź również — chwytaki do innych warunków transportu
Porównaj dostępne rozwiązania zależnie od kształtu detalu i sposobu podnoszenia. Każda seria ma własne ograniczenia temperatury pracy.
Specjalny układ magnesów stałych umożliwia pracę z elementami o temperaturze do 250°C w trybie ciągłym. Przy temperaturze detalu 300°C kontakt z chwytakiem może trwać maksymalnie 4 minuty. Następnie konieczna jest przerwa na chłodzenie; karty produktów wskazują czas chłodzenia co najmniej równy czasowi kontaktu. Organizacja cyklu transportowego musi uwzględniać te ograniczenia, zgodnie z instrukcją konkretnego urządzenia.
Wzrost temperatury wymaga również obniżenia dopuszczalnego udźwigu. Przykładowo dla FX-VV300 HOT tabela temperaturowa producenta podaje przy 300°C wartość 255 kg zamiast 300 kg, przed uwzględnieniem pozostałych czynników ograniczających nośność. Wartości dla innych modeli należy odczytywać z ich tabel, bez zastępowania ich jednym współczynnikiem procentowym dla całej serii.
Karty produktów opisują także krótkotrwały kontakt z detalem o temperaturze 350°C, ograniczony do 1,5 minuty, po którym wymagane jest schłodzenie chwytaka. Taką pracę można przewidzieć wyłącznie po potwierdzeniu dopuszczenia i warunków cyklu w instrukcji konkretnego urządzenia. Obowiązuje wtedy odrębny, obniżony udźwig; przykładowo tabela producenta dla FX-VV300 HOT podaje przy 350°C wartość 225 kg, przed pozostałymi korektami.
Podane temperatury dotyczą podnoszonego detalu. Nie są dopuszczalnymi temperaturami otoczenia chwytaka — te należy sprawdzić osobno w instrukcji. Oznaczenie „do 300°C” nie oznacza ciągłej pracy z pełnym udźwigiem nominalnym.
Stopa robocza z podwójną pryzmą o kącie 90° umożliwia chwytanie kątowników od strony wewnętrznej lub zewnętrznej. Wąski korpus ułatwia dostęp do powierzchni chwytu w profilach, jednak o możliwości zastosowania decydują szerokość i grubość ścianki oraz rzeczywiste przyleganie nabiegunników. Spoiny, zaokrąglenia naroży i nierówności mogą ograniczać powierzchnię styku. Udźwigu podanego dla elementu płaskiego nie należy automatycznie przyjmować dla chwytu na narożu ani dla obracania ładunku — takie operacje wymagają warunków dopuszczonych w dokumentacji modelu.
Ręczna dźwignia przełącza obwód magnetyczny między stanem chwytania a zwalniania detalu. Źródłem pola są magnesy stałe, dlatego urządzenie nie wymaga zasilania elektrycznego. Rozłączenie chwytu wykonuje się po stabilnym odłożeniu ładunku.
Kategoria obejmuje trzy modele. Poniższe udźwigi nominalne dotyczą płaskich elementów ze stali niskowęglowej przy spełnieniu wymagań dotyczących powierzchni styku i geometrii detalu. Nie uwzględniają korekt wymaganych przy 300°C ani przy dopuszczonej pracy z detalami o wyższej temperaturze. Dla innych gatunków stali i żeliwa należy korzystać z tabel materiałowych podanych w kartach produktów oraz instrukcji danego chwytaka.
| Model | Udźwig nominalny dla elementu płaskiego | Grubość dla pełnego udźwigu na płaskiej stali | Zakres średnic pełnego pręta lub wałka |
|---|---|---|---|
| FX-VV150 HOT | 150 kg | 10 mm | 20–50 mm |
| FX-VV300 HOT | 300 kg | 15 mm | 25–60 mm |
| FX-VV600 HOT | 600 kg | 20 mm | 35–75 mm |
Dla pełnych prętów i wałków obowiązują odrębne udźwigi, zakresy średnic i ograniczenia długości. Nie należy przenosić na nie udźwigu dla płaskiej stali. Rura o tej samej średnicy zewnętrznej wymaga dodatkowo oceny grubości ścianki. Dopuszczalną masę elementu okrągłego trzeba ustalić z dokumentacji konkretnego chwytaka.
Minimalna grubość dopuszczona do stosowania chwytaka zależy od modelu i nie zapewnia pełnego udźwigu. Przykładowo tabela FX-VV150 HOT podaje 65 kg dla stali o grubości 4 mm i szczelinie poniżej 0,1 mm, natomiast 150 kg przy grubości 10 mm w tym samym przedziale szczeliny. Dla gorącego detalu trzeba dodatkowo zastosować wymaganą korektę temperaturową.
Przy elementach po obróbce cieplnej szczególnego znaczenia nabierają zgorzelina i stan powierzchni. Warstwy tlenków, luźne zanieczyszczenia oraz odkształcenia mogą zwiększać szczelinę między stalą a nabiegunnikami i zmniejszać siłę przyciągania. Odporność temperaturowa chwytaka nie kompensuje nieprawidłowego przylegania. Sama wartość chropowatości Ra nie wystarcza do oceny szczeliny — znaczenie mają również płaskość powierzchni, powłoki i czystość miejsca chwytu. Dla długich elementów należy uwzględnić dopuszczalną długość, sztywność i położenie środka ciężkości.
Do doboru modelu potrzebne są: masa i wymiary detalu, gatunek stali, grubość w miejscu chwytu, kształt i stan powierzchni, maksymalna temperatura oraz przewidywany czas kontaktu i częstotliwość cykli. Przy chwytaniu profili należy określić położenie stopy, a przy zmianie orientacji — planowany przebieg operacji. Dopuszczalne obciążenie ustala się na podstawie tabel i instrukcji konkretnego urządzenia. Obciążenie zrywające ani współczynnik bezpieczeństwa nie stanowią zapasu do zwiększania masy podnoszonego ładunku.
