Stoły magnetyczne sinusowe

Stoły magnetyczne sinusowe serii TSJ i TSD łączą mocowanie detali ferromagnetycznych z możliwością precyzyjnego ustawienia powierzchni roboczej pod kątem. Stosuje się je przy wykonywaniu skosów, faz i powierzchni pochylonych, między innymi w elementach form, wykrojników oraz oprzyrządowania narzędziowego. Dobór obejmuje liczbę osi pochylenia, zakres regulacji, wielkość płyty i wysokość całego zamocowania, a także sposób przenoszenia obciążeń podczas obróbki.

Jak ustawia się kąt na stole sinusowym?

Stół sinusowy, nazywany również sinuśnicą magnetyczną, wykorzystuje znaną odległość między osią obrotu a osią wałka podporowego. Jest to baza sinusowa, która wraz z wysokością stosu płytek wzorcowych określa pochylenie płyty. Płytki umieszcza się między wałkiem podporowym a przewidzianą do tego powierzchnią podstawy.

Baza sinusowa i wysokość płytek wzorcowych

Podstawową zależność opisuje wzór h = L × sin α, gdzie h oznacza wysokość stosu płytek, L — bazę sinusową, a α — kąt pochylenia. Przykładowo dla bazy 100 mm i kąta 30° wysokość stosu wynosi 50 mm. Bazę należy odczytać z dokumentacji konkretnego modelu i danej osi; nie jest ona równa długości płyty roboczej. Karty produktów przewidują dobór płytek według tabeli dołączonej do instrukcji albo ustawienie kąta precyzyjnym kątomierzem.

Dokładność nastawy i ustawienia złożone

Powierzchnie styku płytek, wałka i podstawy muszą być czyste. Opiłki, zadziory lub osady chłodziwa zmieniają wysokość podparcia, a tym samym kąt. Po ustawieniu należy zabezpieczyć mechanizm pochylenia zgodnie z instrukcją i sprawdzić nastawę. W stole dwuosiowym jednoczesne pochylenie obu członów wymaga uwzględnienia geometrii kąta złożonego: wartości nastaw nie zawsze odpowiadają bezpośrednio kątom pokazanym w dwóch rzutach rysunku technicznego.

Stoły sinusowe jednoosiowe TSJ i dwuosiowe TSD

Seria TSJ umożliwia pochylenie w jednej osi do 52°. Sprawdza się przy powierzchniach wymagających pojedynczej nastawy kątowej. Seria TSD ma dwie wzajemnie prostopadłe osie pochylenia, co pozwala ustawić detal do obróbki powierzchni o kącie złożonym. Zakres drugiej osi zależy od modelu: TSD-1710A ma regulację do 45° w obu osiach, natomiast TSD-3015A — do 45° w osi wzdłużnej i do 35° w poprzecznej.

Przy doborze do obrabiarki trzeba uwzględnić gabaryty podstawy, dostęp do przełącznika mocowania oraz przestrzeń zajmowaną przez stół po pochyleniu. Wysokość z tabeli dotyczy ustawienia poziomego. Prześwit pod ściernicą lub narzędziem należy sprawdzić dla planowanego kąta, z uwzględnieniem wysokości detalu i położenia listew oporowych.

Mocowanie na lamelowej płycie magnetycznej

W stołach TSJ i TSD zastosowano neodymowe magnesy stałe. Mocowanie przełącza się mechanicznie kluczem imbusowym, bez zasilania elektrycznego. Powierzchnia robocza składa się z naprzemiennych lameli stalowych o szerokości 1,5 mm i mosiężnych przekładek o szerokości 0,5 mm. Drobna podziałka ułatwia mocowanie niewielkich i cienkich przedmiotów, ale wymaga odpowiedniego pokrycia biegunów przeciwnej polaryzacji.

O rzeczywistej sile mocowania decydują właściwości magnetyczne materiału, jego grubość i powierzchnia przylegania. Rowki, podcięcia, zgorzelina oraz nierówności ograniczają skuteczny kontakt. Przy małych detalach karty produktów zalecają stosowanie pomocniczych płytek otaczających przedmiot. Cienki detal należy również ocenić pod kątem ugięcia podczas przyciągania i zmiany kształtu po zwolnieniu mocowania.

Listwy oporowe i obciążenia na pochylonej powierzchni

Po pochyleniu stołu część ciężaru detalu działa wzdłuż płyty i trzeba ją uwzględnić łącznie z siłami obróbki. Siła oderwania prostopadłego do powierzchni nie określa bezpośrednio odporności na zsuwanie. Znaczenie mają tarcie, kierunek obciążeń oraz rozmieszczenie oporów mechanicznych. Listwy oporowo-dociskowe pomagają ustalić przedmiot i przejąć obciążenia styczne; ich położenie należy dobrać do konkretnej operacji. Przy wysokich detalach trzeba dodatkowo uwzględnić moment mogący odrywać jedną krawędź od płyty.

Szlifowanie, elektroerozja i frezowanie pod kątem

Stoły sinusowe wykorzystuje się przy szlifowaniu powierzchni pochylonych i obróbce elektroerozyjnej. Karty TSJ oraz TSD wymieniają również frezowanie, którego parametry wymagają oceny sztywności całego zamocowania: od połączenia podstawy z obrabiarką, przez mechanizm pochylenia, po podparcie i mocowanie detalu. Sama zdolność utrzymania przedmiotu na płycie nie przesądza o dopuszczalnej głębokości skrawania ani wielkości posuwu. Należy uwzględnić siły boczne, momenty i obciążenia zmienne występujące podczas pracy narzędzia.

Chłodziwo, temperatura i utrzymanie dokładności

Temperatura pracy oferowanych modeli TSJ i TSD nie powinna przekraczać 80 °C. Karty dopuszczają pracę z chłodziwem o pH > 9,0 oraz w całkowitym zanurzeniu. Sam odczyn cieczy nie potwierdza jednak zgodności każdego chłodziwa lub dielektryka z konstrukcją stołu — medium i warunki zanurzenia należy dobrać według dokumentacji. Po zakończeniu pracy trzeba oczyścić oraz zabezpieczyć przed korozją płytę, elementy pochylenia i powierzchnie współpracujące z płytkami wzorcowymi.

Powierzchnię roboczą można regenerować przez szlifowanie w zakresie dopuszczonym dla danego modelu. Operacja powinna zachować geometrię odniesienia płyty względem mechanizmu sinusowego; dopuszczalną ilość usuwanego materiału i sposób bazowania trzeba ustalić przed obróbką. Wyłączenie mocowania nie usuwa magnetyzmu szczątkowego z detalu. Jeżeli przyciąganie opiłków utrudnia dalsze operacje, należy przewidzieć rozmagnesowanie. Demagnetyzer DR-1210 dostępny w tej kategorii pracuje z przerwami — karta ogranicza jednorazowy czas pracy do 10 minut.