Płytowe separatory magnetyczne

Płytowe separatory magnetyczne wychwytują zanieczyszczenia ferromagnetyczne z materiału na taśmociągu lub zsypie. Kategoria obejmuje wykonania ferrytowe i neodymowe z płytą ułatwiającą czyszczenie oraz neodymowy wariant zsypowy schodkowy. Przy doborze określ sposób podawania surowca, grubość jego warstwy, odległość od powierzchni roboczej i miejsce potrzebne do usuwania zebranych zanieczyszczeń.

Dostępne modele mają długość 305–750 mm, szerokość 320–730 mm i wysokość 43–253 mm.

Filtruj według
Długość [mm]
Szerokość [mm]
Wysokość [mm]

Separator magnetyczny płytowy wychwytuje zanieczyszczenia ferromagnetyczne z materiału transportowanego na taśmociągu lub przemieszczającego się po zsypie. W tej kategorii znajdują się wykonania ferrytowe i neodymowe z płytą ułatwiającą czyszczenie oraz neodymowy separator zsypowy w wersji schodkowej. Dobór konstrukcji zależy od sposobu prowadzenia surowca, odległości zanieczyszczeń od powierzchni roboczej i warunków usuwania przechwyconych elementów.

Porównaj rozwiązania do separacji magnetycznej

Jeżeli miejsce zabudowy lub sposób transportu materiału wymagają innej konstrukcji, sprawdź powiązane kategorie:

  • Belki magnetyczne — wydłużone separatory o wąskiej powierzchni roboczej, przydatne przy ograniczonej przestrzeni montażowej.
  • Kanałowe separatory magnetyczne — konstrukcje do włączenia w ciąg grawitacyjnego transportu proszków i granulatów.
  • Bębnowe separatory magnetyczne — rozwiązania do wydzielania zanieczyszczeń ferromagnetycznych na zakończeniu przenośnika taśmowego.
  • Wałki magnetyczne — elementy do budowy rusztów i separatorów, w których materiał przepływa blisko powierzchni magnetycznie czynnych.
  • Separatory magnetyczne — przegląd pozostałych konstrukcji dobieranych do rodzaju surowca i przebiegu procesu.

Budowa i rodzaj wychwytywanych zanieczyszczeń

Źródłem pola jest obwód magnetyczny z magnesami stałymi, zamknięty w obudowie ze stali nierdzewnej AISI 304 (EN 1.4301). W modelach podwieszanych magnetycznie czynna jest dolna powierzchnia separatora. Wytwarzanie pola nie wymaga zasilania elektrycznego, a oznaczenia F i N w nazwach produktów odnoszą się odpowiednio do magnesów ferrytowych i neodymowych.

Separator może zatrzymywać m.in. stalowe śruby, gwoździe, druty i opiłki, jeżeli ich właściwości magnetyczne oraz warunki transportu pozwalają na oddzielenie od surowca. Nie służy do wychwytywania aluminium, miedzi ani mosiądzu. W przypadku stali nierdzewnych możliwość separacji zależy od gatunku i stanu materiału; nie należy zakładać zatrzymania każdego fragmentu takiej stali.

Montaż nad taśmociągiem i praca na zsypie

Separator podwieszany nad taśmociąg

Płytę montuje się powierzchnią roboczą w stronę transportowanego materiału. Zanieczyszczenia muszą zostać uniesione z warstwy surowca i przyciągnięte do separatora, dlatego znaczenie ma odległość także od cząstek znajdujących się przy samej taśmie. Wymiary części magnetycznej, kierunek przesuwu taśmy i wysokość zawieszenia trzeba rozpatrywać łącznie. Gabaryty obudowy nie określają samodzielnie szerokości strefy skutecznego wychwytywania.

Płytowy separator zsypowy i wykonanie schodkowe          

W układzie zsypowym materiał jest prowadzony po powierzchni roboczej separatora. Kąt nachylenia powinien umożliwiać równomierne przemieszczanie surowca bez tworzenia nadmiernie grubej warstwy. W modelu 305 × 370 × 90/75/N schodek utrudnia ponowne porwanie przechwyconych elementów przez strumień materiału. Kanał zsypowy osłania powierzchnię separatora przed uderzeniami i ścieraniem oraz ułatwia usuwanie zanieczyszczeń.

Zasięg działania a rzeczywiste warunki separacji

Zasięg katalogowy nie jest równoznaczny z zalecaną wysokością zawieszenia ani dopuszczalną grubością warstwy surowca. Przykładowo dla płyty 750 × 630 × 253/F podano maksymalny zasięg 480 mm, natomiast wysokość zawieszenia wynosi 180 mm. W tej samej karcie odległość wychwytywania nakrętek M5–M10 określono na około 210 mm. Wyniki dla dużego gwoździa lub klucza nie pozwalają więc przewidzieć skuteczności usuwania drobnych opiłków.

Samo zastosowanie neodymu nie przesądza o większym zasięgu całego separatora: znaczenie mają także wymiary i konstrukcja obwodu magnetycznego.

Na skuteczność wpływają również prędkość taśmy lub zsypu, grubość i równomierność warstwy, wilgotność oraz zbrylenie materiału. Dobór warto potwierdzić próbą z rzeczywistym surowcem i reprezentatywnymi zanieczyszczeniami, przy warunkach odpowiadających pracy instalacji.

Płyta ułatwiająca czyszczenie i obsługa separatora

W modelach wyposażonych w płytę czyszczącą przechwycone elementy zbierają się na jej powierzchni. Odsunięcie płyty od obwodu magnetycznego osłabia ich przytrzymywanie i ułatwia usunięcie. Płyta pełni również funkcję osłony przed uderzeniami wychwytywanych przedmiotów. Czyszczenie wymaga obsługi i miejsca na odjęcie płyty oraz zebranie zanieczyszczeń poza strumieniem produktu.

Częstotliwość czyszczenia należy dostosować do ilości zbieranej frakcji ferromagnetycznej. Nadmierne nagromadzenie zanieczyszczeń może pogarszać wychwytywanie kolejnych elementów i sprzyjać ich ponownemu przedostaniu się do surowca. Pole magnesów stałych pozostaje aktywne również podczas obsługi separatora.

Temperatura pracy i dane potrzebne do doboru

Dopuszczalną temperaturę trzeba sprawdzić dla wybranego wykonania. Przykładowo płyta ferrytowa 350 × 420 × 43/F ma podaną maksymalną temperaturę pracy 250 °C, a neodymowa 620 × 450 × 126/N — 80 °C. 

Do doboru przygotuj szerokość i prędkość taśmy albo wymiary oraz nachylenie zsypu, grubość warstwy, rodzaj surowca i jego temperaturę. Określ również rodzaj zanieczyszczeń, np. śruby, druty lub drobne opiłki, ich rozmiary i ilość oraz oczekiwany efekt separacji. Przy projektowaniu mocowania uwzględnij masę kompletnego urządzenia, rozmieszczenie punktów montażowych i przestrzeń potrzebną do odjęcia płyty czyszczącej lub obsługi kanału zsypowego. Możliwe jest także wykonanie separatora o wymiarach i parametrach uzgodnionych dla konkretnej instalacji.

Ładowanie...
Powrót do góry