Uchwyty magnetyczne ferrytowe z gwintem wewnętrznym to obudowane magnesy ferrytowe, w których gwintowane gniazdo znajduje się po stronie tylnej i jest zintegrowane z korpusem. Nie ma tu wysokiej, wystającej tulei, dlatego całkowita wysokość zabudowy może być mniejsza. Taki obudowany magnes ceramiczny służy do mocowania do stali przy bezpośrednim kontakcie, a po stronie gwintu można wkręcić śrubę, trzpień, hak albo ucho.
Inne kategorie warte sprawdzenia
Ten wariant dobiera się wtedy, gdy potrzebny jest niski uchwyt z gwintem w korpusie, a nie wystająca tuleja. Poniższe działy pomagają porównać go z innymi sposobami montażu lub z mocniejszym uchwytem neodymowym. Przy pracy z samym magnesem bez obudowy trzeba odrębnie zaprojektować jego osadzenie w konstrukcji.
Magnesy ferrytowe w obudowie z gwintem wewnętrznym
Ferrytowe uchwyty magnetyczne z gwintem wewnętrznym mają gwintowane gniazdo po stronie tylnej, zintegrowane z konstrukcją korpusu. Nie występuje tu wysoka, wystająca tuleja, dzięki czemu całkowita wysokość zabudowy może być mniejsza. Obudowane magnesy ceramiczne w tym wariancie zostawiają powierzchnię roboczą wolną, bo połączenie mechaniczne znajduje się z tyłu.
Budowa gniazda i wolna powierzchnia robocza
Do gniazda można wkręcić śrubę, trzpień, hak albo inny element z odpowiednim gwintem zewnętrznym. Połączenie mechaniczne znajduje się po stronie tylnej, dlatego powierzchnia robocza pozostaje wolna i może bezpośrednio współpracować ze stalową zworą.
Dobór wymiarów i głębokość wkręcenia
Ferrytowy magnes przykręcany przez gwint wewnętrzny w korpusie ułatwia montaż tam, gdzie brakuje miejsca na wystającą tuleję. Przy ograniczonej przestrzeni montażowej uwzględnij również długość łącznika i miejsce potrzebne do jego wkręcenia. Przy doborze oprócz średnicy i wysokości uchwytu należy sprawdzić rozmiar gwintu oraz dopuszczalną głębokość wkręcenia łącznika. Zbyt długi element gwintowany nie powinien być wkręcany głębiej, niż przewiduje konstrukcja gniazda.
Element wkręcany powinien wykorzystać wystarczającą liczbę zwojów, ale jego koniec nie może oprzeć się o dno otworu przed uzyskaniem prawidłowego połączenia. Zbyt płytkie wkręcenie zmniejsza długość zazębienia gwintu i osłabia przenoszenie obciążenia.
Porównanie z wykonaniem z gwintowaną tuleją
W porównaniu z wykonaniem z gwintowaną tuleją konstrukcja jest bardziej zwarta, natomiast tuleja zapewnia łatwiejszy dostęp do połączenia. Wybór pomiędzy tymi wariantami powinien wynikać głównie z dostępnej wysokości zabudowy i sposobu mocowania elementu współpracującego.
Ferrytowy czy neodymowy uchwyt z gwintem wewnętrznym
Gdy potrzebna jest większa siła mocowania przy podobnej średnicy, warto porównać ten wariant z magnesami neodymowymi z gwintem wewnętrznym. Uchwyty magnetyczne ferrytowe mogą być korzystnym wyborem przy wyższej temperaturze pracy, mniejszym obciążeniu i bardziej ekonomicznym montażu. Dopuszczalną temperaturę i siłę mocowania należy jednak porównać dla konkretnych uchwytów. Cienka blacha, farba i nierówności mogą zmniejszać przyciąganie, a siła odrywania prostopadle do stali nie określa odporności na zsuwanie. Uchwyty neodymowe stosuje się tam, gdzie liczy się większy udźwig w ograniczonej przestrzeni.
W obu przypadkach gwint znajduje się w metalowym korpusie, a nie w samym materiale magnetycznym. Dobór powinien uwzględniać średnicę, wysokość, rozmiar gwintu, dopuszczalną głębokość wkręcenia oraz rzeczywiste warunki styku ze stalową zworą.
