Magnesy neodymowe z gwintem zewnętrznym

Magnesy neodymowe z gwintem zewnętrznym łączą podstawę magnetyczną z tylnym gwintowanym trzpieniem. Uchwyt można wkręcić w pasujące gniazdo albo zabezpieczyć nakrętką po przeprowadzeniu trzpienia przez otwór. Dobierz gwint i długość do grubości elementu montażowego. Sprawdź sposób obciążenia oraz jakość powierzchni stalowej, na której ma pracować podstawa.

Dostępne uchwyty mają średnicę zewnętrzną 10–32 mm i wysokość 4,5–7 mm, a katalogowy parametr „udźwig maksymalny” wynosi około 2,7–40 kg.

Filtruj według
Średnica zewnętrzna [mm]
Średnica fazy pod łeb śruby [mm]
Średnica wewnętrzna [mm]
Wysokość [mm]
Wysokość z gwintem [mm]
Wysokość z tuleją [mm]
Udźwig maksymalny [kg]

Uchwyty magnetyczne neodymowe z gwintem zewnętrznym to magnesy neodymowe w obudowie ze stalowym trzpieniem gwintowanym po stronie tylnej. Magnes z gwintem zewnętrznym wkręca się w otwór z gwintem wewnętrznym albo przewleka przez otwór przelotowy i zabezpiecza nakrętką. Powierzchnia robocza zostaje wolna, bo łącznik nie przechodzi przez czoło uchwytu.

Inne kategorie warte sprawdzenia

Ten wariant dobiera się wtedy, gdy uchwyt ma wejść w przygotowany otwór gwintowany albo zostać zamocowany nakrętką od tyłu. Poniższe działy pomagają porównać go z gwintem wewnętrznym, z tuleją lub z tańszym uchwytem ferrytowym. Przy pracy z samym magnesem bez obudowy trzeba odrębnie zaprojektować jego osadzenie w konstrukcji.

Uchwyt z gwintowanym trzpieniem

Magnesy neodymowe z gwintem zewnętrznym są magnesami neodymowymi w obudowie wyposażonymi po stronie tylnej w gwintowany trzpień.

Gwintowany trzpień pozwala wkręcić cały uchwyt bezpośrednio w przygotowany otwór gwintowany albo zamocować go za pomocą nakrętki.

Takie wykonanie eliminuje konieczność prowadzenia śruby przez centralną część powierzchni roboczej i może upraszczać montaż w korpusach, profilach lub blokach konstrukcyjnych.

Montaż w otworze gwintowanym

Magnes neodymowy przykręcany z gwintem zewnętrznym łączy się z elementem wyposażonym w pasujący gwint wewnętrzny lub z odpowiednio dobraną nakrętką.

Przy projektowaniu szczególnie ważna jest dostępna głębokość otworu.

Trzpień nie powinien oprzeć się o dno otworu przed osiągnięciem przewidzianego położenia uchwytu. W takim przypadku dokręcenie połączenia może nie zapewnić prawidłowego oparcia korpusu o przewidzianą powierzchnię.

Jeżeli położenie osiowe uchwytu ma znaczenie, należy przewidzieć odpowiednią powierzchnię oporową, nakrętkę ustalającą albo inny sposób jednoznacznego określenia pozycji. Przy montażu przez blachę liczy się też grubość blachy oraz wysokość nakrętki.

Do kompletowania połączenia gwintowanego sprawdź dział haczyki, śruby z uchem, nakrętki i rączki, dobierając osprzęt zgodny z gwintem uchwytu.

Obciążenia działające na trzpień

Gwintowany trzpień jest szczególnie korzystny wtedy, gdy siły działają możliwie blisko jego osi.

Przy obciążeniach poprzecznych trzeba uwzględnić moment zginający u nasady trzpienia. Jego wartość wzrasta wraz z ramieniem działania siły.

W konstrukcjach silnie obciążonych należy osobno ocenić naprężenia w trzpieniu, gwincie oraz materiale elementu, w który uchwyt jest wkręcany. W urządzeniach poddawanych drganiom potrzebne może być również zabezpieczenie gwintu przed luzowaniem.

Gwint zewnętrzny czy wewnętrzny?

Rodzaj gwintu dobierz do przyłącza elementu współpracującego i dostępnego miejsca na montaż.

Gwint zewnętrzny jest naturalnym rozwiązaniem wtedy, gdy konstrukcja zawiera przygotowany otwór gwintowany albo uchwyt ma być przykręcony nakrętką. Z kolei magnesy neodymowe z gwintem wewnętrznym stosuje się wtedy, gdy dodatkowy element z gwintem zewnętrznym ma zostać wkręcony w korpus uchwytu.

Nie jest to więc wybór pomiędzy mocniejszym i słabszym magnesem, lecz pomiędzy dwoma sposobami mechanicznego włączenia uchwytu w konstrukcję.

Ładowanie...
Powrót do góry