Szczotki i miotły magnetyczne służą do zbierania ferromagnetycznych zanieczyszczeń z posadzek, natomiast zbieraki magnetyczne umożliwiają także miejscowe wychwytywanie drobin oraz kontrolę materiałów sypkich i cieczy. Dobór zależy od rodzaju odpadów, dostępnej przestrzeni i sposobu opróżniania urządzenia. Innej konstrukcji wymaga sprzątanie gwoździ z ciągu komunikacyjnego, a innej sprawdzanie granulatu pod kątem obecności stalowych opiłków.
Powiązane rozwiązania do zbierania i separacji
Sprawdź również urządzenia do innych sposobów wychwytywania zanieczyszczeń i zastosowań warsztatowych.
- Specjalne uchwyty magnetyczne — kategoria nadrzędna obejmująca uchwyty do mocowania, ręcznego operowania elementami stalowymi i wyposażania stanowisk pracy.
- Wałki magnetyczne — pręty do wychwytywania zanieczyszczeń ferromagnetycznych, stosowane jako elementy robocze układów separacji.
- Separatory magnetyczne — rozwiązania do usuwania zanieczyszczeń ferromagnetycznych z materiału przemieszczającego się w procesie produkcyjnym.
Jakie zanieczyszczenia zbiera szczotka magnetyczna?
Powierzchnia robocza przyciąga przede wszystkim stalowe wióry, opiłki, gwoździe, śruby i drobne skrawki blachy. Urządzenie wykorzystuje magnesy stałe, dlatego do samego przyciągania nie potrzebuje zasilania elektrycznego. Nie zbiera w ten sposób aluminium, miedzi ani mosiądzu. W przypadku stali nierdzewnej reakcja zależy od gatunku i stanu materiału, więc nie należy zakładać skutecznego wychwytywania wszystkich nierdzewnych drobin.
Szczotka ręczna czy miotła magnetyczna na kółkach
Ręczna szczotka do pracy miejscowej
Model 150 × 60 / F ma spiekane magnesy ferrytowe, obudowę ze stali kwasoodpornej i masę około 1,5 kg. Można prowadzić go za długi uchwyt albo trzymać za chwyt umieszczony przy obudowie. Taka konstrukcja ułatwia sprzątanie niewielkich powierzchni i miejsc między wyposażeniem warsztatu. Zebrane elementy usuwa się mechanicznie z powierzchni roboczej; ostre wióry należy zdejmować odpowiednim zgarniaczem, bez przesuwania po nich dłoni.
Szczotki jezdne do większych powierzchni
Modele jezdne pozwalają prowadzić zespół magnetyczny nad posadzką bez ciągłego podtrzymywania jego masy. Przy wyborze znaczenie mają układ kół, prześwit oraz sposób podnoszenia lub wyjmowania wkładu podczas czyszczenia.
|
Model
|
Układ jezdny i prześwit
|
Masa całkowita
|
Ułatwione czyszczenie
|
|
720 × 250 / F
|
Cztery koła obrotowe; prześwit około 37 mm
|
Około 12 kg
|
Wyjmowanie elementu magnetycznego o masie około 6,5 kg
|
|
880 × 180 / F
|
Dwa koła o średnicy 150 mm; prześwit około 40 lub 60 mm
|
Około 30 kg
|
Unoszenie elementu magnetycznego za pomocą cięgna
|
W obu konstrukcjach oddalenie wkładu magnetycznego od powierzchni zbierającej umożliwia uwolnienie zatrzymanych elementów stalowych. Jest to czynność wykonywana przez operatora, dlatego określenie „ułatwione czyszczenie” nie oznacza samoczynnego opróżniania podczas jazdy.
Magnes do zbierania gwoździ i opiłków a prześwit
Prześwit określa odległość urządzenia od podłoża, a nie gwarantowany zasięg wychwytywania każdego odpadu. Większy odstęp ułatwia przejazd nad nierównościami, lecz zwiększa odległość magnesów od zbieranych elementów. Na skuteczność wpływają również wielkość i kształt drobin, ich właściwości magnetyczne, prędkość prowadzenia szczotki oraz warstwa nagromadzonych zanieczyszczeń.
Gwoździe leżące na gładkiej posadzce wymagają innych warunków zbierania niż drobne opiłki zalegające w szczelinach, żwirze lub warstwie piasku. Do pracy na nierównym podłożu warto przeprowadzić próbę z rzeczywistymi odpadami. Sam wymiar obudowy lub rodzaj magnesu nie wystarcza do określenia wydajności sprzątania.
Zbieraki magnetyczne do kontroli proszków, granulatów i cieczy
Sondowy zbierak magnetyczny do kontroli granulatu, proszków i cieczy wychwytuje cząstki ferromagnetyczne z badanego materiału i pozwala przenieść je do oceny. Przykładowo model 32 × 200 / N ma maksymalną indukcję na powierzchni roboczej 0,30 T (3000 Gs) ±5% i temperaturę pracy do 80 °C. Wersja 32 × 200 / N52 osiąga 0,40 T (4000 Gs) ±5%, lecz jej maksymalna temperatura pracy wynosi 60 °C. Wyższa indukcja nie oznacza więc wyższej odporności cieplnej.
Oba zbieraki mają obudowę ze stali AISI 304 i są przeznaczone do pracy pod ciśnieniem atmosferycznym. Czyszczenie odbywa się przez pociągnięcie rączki i przesunięcie wkładu; pierścień zatrzymuje zanieczyszczenia, które po odsunięciu magnesów mogą odpaść. Przy lepkich materiałach samo zwolnienie magnetyczne może nie wystarczyć do pełnego oczyszczenia osłony.
Wynik kontroli zależy od miejsca pobrania próbki, sposobu prowadzenia sondy i odległości cząstek od powierzchni roboczej. Brak wychwyconych drobin w pojedynczej próbie nie potwierdza czystości całej partii. Zbierak kontrolny nie zastępuje separatora obejmującego cały strumień materiału.
Warunki pracy i dobór wykonania
Temperaturę należy sprawdzać dla konkretnego urządzenia. Opisy szczotek ferrytowych podają około 250 °C jako maksymalną temperaturę pracy samych magnesów. Tej wartości nie należy traktować jako potwierdzenia odporności cieplnej całego urządzenia. Przy kontakcie z gorącymi odpadami trzeba uwzględnić także ograniczenia pozostałych części, w tym kół w modelach jezdnych oraz uchwytu. W zastosowaniach z cieczami lub żywnością należy uwzględnić materiał osłony, możliwość dokładnego mycia i zgodność wykonania z warunkami procesu.
Do doboru szczotki lub zbieraka warto podać rodzaj i wielkość zanieczyszczeń, charakter podłoża albo badanego medium, temperaturę oraz dostępną przestrzeń roboczą. Pozwala to ocenić potrzebny prześwit, gabaryty, zasięg działania i sposób czyszczenia, a w razie potrzeby dobrać wykonanie niestandardowe.
