Magnesy ferrytowe w obudowie

Magnesy ferrytowe w obudowie, określane również jako ferrytowe uchwyty magnetyczne, są gotowymi zespołami złożonymi z magnesu ferrytowego i stalowej obudowy. Obudowa stanowi część obwodu magnetycznego i prowadzi strumień w kierunku powierzchni roboczej, dzięki czemu uchwyt jest przeznaczony przede wszystkim do mocowania do elementów ferromagnetycznych przy bezpośrednim kontakcie lub niewielkiej szczelinie.

 

Dostępne wykonania różnią się przede wszystkim sposobem montażu: obejmują uchwyty z gwintem zewnętrznym lub wewnętrznym, z gwintowaną tuleją oraz z otworem pod płaski lub stożkowy łeb śruby. Pozwala to dobrać rozwiązanie do konstrukcji, w której uchwyt ma zostać zamocowany.

 

Sorry for the inconvenience.

Search again what you are looking for

Uchwyty magnetyczne ferrytowe, nazywane też obudowanymi magnesami ferrytowymi albo obudowanymi magnesami ceramicznymi, to gotowe zespoły złożone z magnesu ferrytowego i stalowej obudowy. Obudowa nie jest tylko osłoną mechaniczną: razem z magnesem tworzy obwód magnetyczny prowadzący strumień na powierzchnię roboczą. Dlatego taki uchwyt służy przede wszystkim do mocowania do stali przy bezpośrednim kontakcie albo bardzo małej szczelinie, a nie do pracy na dużym dystansie.

Inne kategorie warte sprawdzenia

Obudowane magnesy ferrytowe dobiera się wtedy, gdy potrzebny jest gotowy uchwyt o umiarkowanej sile, korzystnej cenie i temperaturze pracy do 110 °C. Poniższe działy pomagają porównać ten zespół z magnesem bez obudowy, mocniejszym uchwytem neodymowym albo innym sposobem montażu.

  • Magnesy ferrytowe — gdy potrzebny jest sam spiek ceramiczny do własnego obwodu, a nie gotowy uchwyt ze stalową obudową.
  • Magnesy neodymowe w obudowie — gdy przy zbliżonych wymiarach liczy się wyraźnie większa siła mocowania niż w uchwycie ferrytowym.
  • Magnesy z otworem pod śrubkę, wkręt — gdy magnes albo uchwyt ma być przykręcony, a w ofercie potrzebne są też wykonania neodymowe.
  • Specjalne uchwyty magnetyczne — gdy standardowy korpus z gwintem albo otworem nie wystarcza i potrzebne jest wykonanie pod konkretne zastosowanie.
  • Magnesy z uchem lub rączką — gdy uchwyt ma służyć do podnoszenia, wyciągania albo przenoszenia elementów, a nie tylko do stałego zamocowania w konstrukcji.

Budowa i dobór ferrytowych uchwytów magnetycznych

Ferrytowy uchwyt magnetyczny nie jest jedynie magnesem umieszczonym w metalowej osłonie. Magnes i stalowa obudowa tworzą wspólnie zaprojektowany obwód magnetyczny, którego zadaniem jest odpowiednie wykorzystanie strumienia po stronie roboczej. Z tego powodu właściwości całego uchwytu różnią się od właściwości samodzielnego magnesu ferrytowego o podobnych wymiarach.

W praktyce obudowane magnesy ceramiczne dają większą siłę trzymania przy kontakcie ze stalą niż sam spiek o zbliżonej średnicy, ale mają krótszy zasięg pola. Dobór należy więc zaczynać od sposobu pracy: mocowanie do blachy, zamknięcie, przytrzymanie detalu albo współpraca z gwintowanym osprzętem.

Jak działa obwód magnetyczny uchwytu?

W typowym okrągłym uchwycie jeden biegun magnesu znajduje się od strony centralnej części powierzchni roboczej, natomiast drugi jest połączony magnetycznie ze stalową obudową. Strumień przechodzi przez dno i ścianki obudowy do jej krawędzi, która po stronie roboczej tworzy biegun przeciwny do odsłoniętej powierzchni magnesu. Po przyłożeniu uchwytu do stalowej zwory obwód zostaje domknięty przez przyciągany element, a strumień koncentruje się w niewielkiej szczelinie pomiędzy uchwytem i stalą.

Obudowa nie zwiększa parametrów materiałowych ferrytu, takich jak remanencja Br czy koercja. Zmienia natomiast drogę i rozkład strumienia oraz punkt pracy magnesu. Dzięki temu uchwyt jest zoptymalizowany przede wszystkim pod kątem siły mocowania przy bezpośrednim kontakcie ze stalą. Jednocześnie jego pole jest silniej skoncentrowane w pobliżu powierzchni roboczej, dlatego taki układ nie jest projektowany z myślą o dużym zasięgu działania.

Od czego zależy rzeczywista siła mocowania?

Deklarowana siła mocowania uchwytów magnetycznych ferrytowych odnosi się do określonych warunków pomiarowych: kontaktu z odpowiednio grubą, płaską i czystą zworą ze stali o dobrych właściwościach magnetycznych oraz obciążenia działającego prostopadle do powierzchni roboczej. Warstwa farby, folia, rdza, zabrudzenia, chropowatość lub nawet niewielka szczelina powietrzna zwiększają reluktancję obwodu i mogą wyraźnie zmniejszyć siłę przyciągania.

Znaczenie ma również grubość stalowego elementu. Zbyt cienka zwora nie zapewnia odpowiedniego przekroju dla strumienia magnetycznego i może lokalnie zbliżać się do nasycenia, przez co nie można wykorzystać pełnych możliwości uchwytu. Przy zamocowaniu na powierzchni pionowej sytuacja jest jeszcze inna: obciążenie działa wtedy równolegle do powierzchni, a o odporności na zsuwanie decyduje nie tylko pole magnetyczne, lecz również tarcie.

Uchwyt ferrytowy czy neodymowy?

Przy zbliżonych wymiarach obudowane magnesy ferrytowe osiągają zazwyczaj mniejszą siłę odrywania niż konstrukcje wykorzystujące magnesy neodymowe. Ferryt pozostaje jednak dobrym wyborem tam, gdzie wymagania dotyczące siły są umiarkowane, a znaczenie mają ekonomiczność rozwiązania, odporność samego materiału ferrytowego na korozję oraz możliwość pracy w wyższej temperaturze.

Dla standardowych ferrytowych uchwytów magnetycznych w tej ofercie maksymalna temperatura pracy wynosi 110 °C. Jest to parametr całego zespołu, dlatego przy doborze zawsze należy kierować się wartością podaną dla konkretnego produktu. Stalowa obudowa jest zabezpieczona powłoką ochronną, najczęściej cynkową, ale nie oznacza to odporności całego uchwytu na stały kontakt z wodą lub wilgotnym środowiskiem.

Jeżeli najważniejszym kryterium jest możliwie duża siła mocowania przy niewielkich wymiarach, warto porównać te rozwiązania z magnesami neodymowymi w obudowie.

Sposoby montażu uchwytów ferrytowych

Poszczególne wykonania obudowanych magnesów ceramicznych różnią się przede wszystkim interfejsem mechanicznym. Dostępne są uchwyty z gwintem zewnętrznym, z gwintem wewnętrznym, z gwintowaną tuleją oraz wersje z otworem pod płaski łeb śruby lub pod stożkowy łeb śruby. Dobór powinien wynikać z dostępnej przestrzeni, sposobu przenoszenia obciążenia oraz wymaganej możliwości montażu i demontażu.

Do wybranych uchwytów z gwintem można dobrać również haczyki, śruby z uchem, nakrętki i rączki, umożliwiające wykorzystanie uchwytu jako gotowego elementu mocującego. Powierzchnia robocza powinna pozostać wolna od wystającego łącznika, bo każdy dodatkowy odstęp od stali obniża siłę trzymania.

Uchwyty ferrytowe w niestandardowych wykonaniach

Jeżeli standardowe wymiary lub sposoby montażu nie odpowiadają wymaganiom projektowanej konstrukcji, istnieje możliwość zapytania o uchwyty o innych wymiarach lub wykonaniu. W takim przypadku sposób montażu, wymiary oraz wymagane parametry magnetyczne powinny zostać określone na podstawie konkretnego zastosowania.