Bloki indukcyjne i pryzmy magnetyczne

Bloki indukcyjne i pryzmy magnetyczne służą do ustalania oraz mocowania detali ferromagnetycznych, których kształt utrudnia bezpośrednie zamocowanie na płaskiej powierzchni stołu magnetycznego. Umożliwiają podparcie wałków, prętów i elementów z wcześniej obrobionymi powierzchniami bazowymi, przede wszystkim podczas szlifowania. Przy doborze należy rozróżnić bloki indukcyjne przenoszące pole stołu oraz pryzmy magnetyczne z własnym układem magnesów stałych i ręcznym przełącznikiem.

Blok indukcyjny jako przedłużenie biegunów stołu

Blok indukcyjny jest elementem biernym: nie ma własnego układu magnesów i wymaga współpracy z włączonym stołem magnetycznym lub elektromagnetycznym. Jego stalowe lamele przewodzą strumień magnetyczny do detalu, a rozdzielające je warstwy materiału niemagnetycznego oddzielają sąsiednie części przewodzące strumień. Dzięki temu można przenieść powierzchnię mocowania ponad płytę stołu i dopasować podparcie do kształtu obrabianego elementu.

W oferowanym bloku prostym 100 × 50 × 25 mm zastosowano lamele stalowe o grubości 3 mm i aluminiowe o grubości 2 mm. W blokach z pryzmą 50 × 58 × 46 mm oraz 107 × 60 × 47 mm stal o grubości 3 mm rozdzielono mosiądzem o grubości 2 mm. Blok prosty i mniejsze bloki z pryzmą są oferowane w kompletach po dwie sztuki, natomiast wariant 107 × 60 × 47 mm — pojedynczo.

Skuteczność mocowania zależy od dopasowania układu lameli do biegunów stołu oraz od zamknięcia obwodu magnetycznego przez detal. Samo dodanie bloku nie gwarantuje wzrostu siły mocowania. Korzyść może wynikać z lepszego przylegania elementu, który bezpośrednio na stole miałby niewielką powierzchnię styku.

Dopasowanie bloku do powierzchni bazowych

Bloki indukcyjne można obrabiać w celu dopasowania do konkretnego detalu, dzięki czemu nie trzeba wykonywać wybrań w płycie roboczej stołu. Zakres obróbki powinien uwzględniać konstrukcję bloku, sztywność podparcia i zachowanie drogi strumienia magnetycznego. Możliwość takiej modyfikacji dotyczy bloków indukcyjnych; nie należy automatycznie przenosić jej na pryzmy wyposażone w wewnętrzny mechanizm przełączający.

Pryzmy magnetyczne V15, V20 i V23

Pryzmy magnetyczne, określane również jako V-bloki, mają własny układ neodymowych magnesów stałych. Ręczny przełącznik steruje mocowaniem na powierzchniach roboczych, a utrzymywanie detalu nie wymaga zasilania elektrycznego. Rowek pryzmowy pozwala ustalić położenie elementu walcowego. Oferowane modele służą jako dodatkowe oprzyrządowanie podczas szlifowania, z zamocowaniem odpowiednim do stanowiska, na przykład na stole magnetycznym lub w imadle. Każdy z modeli V15, V20 i V23 jest oferowany w komplecie po dwie sztuki.

Wymiary V1 i V2 podano zgodnie z oznaczeniami na schemacie w karcie produktu. Przy doborze należy porównać geometrię rowków z kształtem i średnicą detalu. Masa dotyczy jednej pryzmy.

Podane wartości w kgf opisują siłę mocowania, a nie dopuszczalną masę ładunku do transportu. Nie określają też bezpośrednio odporności na przesunięcie lub obrót wałka podczas obróbki. O przydatności pryzmy decydują również wymiary rowka, średnica detalu, jego wysięg i sposób podparcia. Liczba sztuk w komplecie nie jest podstawą do automatycznego podwojenia dopuszczalnego obciążenia.

Dobór podparcia i warunki pracy

Przed doborem określ materiał detalu, geometrię powierzchni bazowych oraz kierunek sił obróbkowych. Dla długich wałków trzeba dobrać rozstaw podpór i sprawdzić ich współosiowe ustawienie. Powierzchnie styku powinny być czyste, pozbawione zadziorów i nagromadzonych opiłków. Szczeliny na połączeniach stół–blok oraz blok–detal osłabiają mocowanie, a zanieczyszczenia pogarszają powtarzalność bazowania.

Siła przyciągania nie zastępuje oceny odporności całego układu na przesunięcie i obrót. Zależnie od operacji potrzebne mogą być opory mechaniczne lub dodatkowe ustalenie detalu. Zastosowania opisane dla szlifowania nie oznaczają automatycznie przydatności do frezowania z dużymi siłami skrawania.

Karty oferowanych bloków indukcyjnych podają maksymalną temperaturę pracy 150 °C, a pryzm V15, V20 i V23 — 80 °C. Dopuszczalną temperaturę całego zamocowania ogranicza element o najniższym limicie, w tym zastosowany stół. Limit bloku indukcyjnego nie podwyższa dopuszczalnej temperatury pracy stołu ani pryzmy magnetycznej.

Rozmagnesowanie detalu po obróbce

Po zwolnieniu mocowania w stalowym detalu może pozostać magnetyzm szczątkowy, powodujący przyciąganie opiłków. Wyłączenie pryzmy lub stołu nie jest równoznaczne z pełnym rozmagnesowaniem przedmiotu. Dostępny w tej kategorii demagnetyzer ręczny DR-1210 wykorzystuje zmienne pole magnetyczne do rozmagnesowywania elementów stalowych, w szczególności dużych części, przy których trudno zastosować urządzenie płytowe. Jest zasilany napięciem 220–240 V AC; zgodnie z kartą produktu pojedynczy okres pracy nie może przekraczać 10 minut.