Magnesy neodymowe z gwintem wewnętrznym

Magnesy neodymowe z gwintem wewnętrznym to uchwyty z gniazdem w metalowym korpusie, bez wystającej tulei. Pasujący hak, trzpień lub śruba pozwala połączyć je z mocowanym elementem. Porównaj rozmiar gwintu, dopuszczalną głębokość wkręcenia i wymiary podstawy. Wybór uwzględnia także kierunek obciążenia, szczelinę i grubość współpracującej stali.

Dostępne uchwyty mają średnicę zewnętrzną 6–85 mm i wysokość 6–45 mm, a katalogowy parametr „udźwig maksymalny” wynosi około 0,7–400 kg.

Filtruj według
Średnica zewnętrzna [mm]
Średnica fazy pod łeb śruby [mm]
Średnica wewnętrzna [mm]
Wysokość [mm]
Wysokość z gwintem [mm]
Wysokość z tuleją [mm]
Udźwig maksymalny [kg]

Uchwyty magnetyczne neodymowe z gwintem wewnętrznym to magnesy neodymowe w obudowie, w których gwintowane gniazdo znajduje się w metalowym korpusie, bez wystającej tulei. Magnes z gwintem wewnętrznym łączy się ze śrubą, prętem gwintowanym, hakiem albo innym elementem z gwintem zewnętrznym. Taki uchwyt magnetyczny z gwintem ma zwykle niższą wysokość zabudowy niż wariant z tuleją i zostawia powierzchnię roboczą wolną.

Inne kategorie warte sprawdzenia

Ten wariant dobiera się wtedy, gdy gwint ma zostać w korpusie, a nie w wystającej tulei. Poniższe działy pomagają porównać go z tuleją, z trzpieniem lub z tańszym uchwytem ferrytowym. Przy pracy z samym magnesem bez obudowy trzeba odrębnie zaprojektować jego osadzenie w konstrukcji.

Uchwyt z gwintem wewnętrznym

Magnesy neodymowe z gwintem wewnętrznym są uchwytami magnetycznymi, w których gwint znajduje się w metalowej części korpusu. Są przeznaczone do łączenia z elementami z gwintem zewnętrznym, na przykład śrubą, prętem gwintowanym albo specjalnie wykonanym elementem urządzenia.

Magnes neodymowy przykręcany przez gwint wewnętrzny w korpusie umożliwia zamocowanie dopasowanej śruby, trzpienia lub haka bez wystającej tulei.

Gwint nie jest wykonywany bezpośrednio w magnesie neodymowym. Część magnetyczna odpowiada za przyciąganie do stalowego elementu, natomiast metalowy korpus z gwintem tworzy mechaniczne połączenie z pozostałą konstrukcją.

Głębokość wkręcenia

Długość części wkręcanej dobierz do użytecznej głębokości otworu i wymaganej długości zazębienia gwintu.

Element wkręcany powinien wykorzystywać odpowiednią liczbę zwojów, ale jego koniec nie może oprzeć się o dno otworu przed uzyskaniem prawidłowego połączenia. Dalsze dokręcanie po osiągnięciu końca dostępnego otworu może wywołać niepotrzebne naprężenia w uchwycie lub elemencie współpracującym.

Zbyt płytkie wkręcenie zmniejsza natomiast długość zazębienia gwintu uczestniczącą w przenoszeniu obciążenia. Dlatego długość gwintu w uchwycie należy traktować jako wymiar konstrukcyjny. Nie każda śruba oznaczona na przykład jako M4 lub M6 będzie właściwa niezależnie od swojej długości.

Do wybranego gwintu dobierz haczyki lub śruby z uchem, sprawdzając także długość wkręcania i warunki obciążenia całego zestawu.

Kierunek przyłożenia obciążenia

Znaczenie ma również położenie punktu przyłożenia siły. Jeżeli do uchwytu zostanie wkręcony długi element, a obciążenie działa poprzecznie do jego osi, powstaje moment zginający.

Im dalej punkt przyłożenia siły znajduje się od korpusu uchwytu, tym większe obciążenie działające na gwint i jego otoczenie. W konstrukcjach, w których występują znaczne obciążenia poprzeczne, należy analizować nie tylko sam gwint, lecz także geometrię elementu wkręcanego i sposób podparcia całego zespołu.

Zastosowanie

Gwint wewnętrzny sprawdza się szczególnie wtedy, gdy element połączony z uchwytem ma być wymienny albo wykonywany indywidualnie dla konkretnego urządzenia. Pozwala to rozdzielić część magnetyczną od elementu mechanicznego i ułatwia późniejszy serwis lub zmianę konstrukcji bez ingerencji w sam uchwyt.

W zastosowaniach związanych z podnoszeniem ładunków lub bezpieczeństwem ludzi zwykłego uchwytu magnetycznego nie należy traktować jako automatycznie certyfikowanego urządzenia dźwigowego. Konieczna jest osobna ocena całego układu i odpowiednich zabezpieczeń.

Ładowanie...
Powrót do góry