- Cechy
- z gwintem, duży, silny
- Średnica zewnętrzna
- 65 [mm]
- Wysokość
- 40 [mm]
- Typ gwintu
- wewnętrzny, M10
- Typ magnesu
- neodymowy
- Udźwig maksymalny
- ~230 [kg]
-
-
Podana wartość jest mierzona w warunkach optymalnych:
-
gładka blacha ze stali niskowęglowej (min. 10 mm grubości),
-
brak szczeliny (bezpośredni styk),
-
prostopadła siła odrywająca,
-
temperatura pokojowa.
Rzeczywisty udźwig zależy od następujących czynników (w kolejności od najważniejszego):
-
Szczelina – nawet minimalny dystans (np. 0,5 mm, farba, rdza) może zmniejszyć siłę przyciągania o połowę.
-
Kierunek działania siły – siła potrzebna do bocznego przesunięcia magnesu jest kilkukrotnie mniejsza niż do jego prostopadłego oderwania.
-
Grubość blachy – zbyt cienki materiał nie zamyka w pełni obwodu magnetycznego, powodując straty ("uciekanie" pola w powietrze).
-
Materiał zwory – im więcej węgla w stali (np. stal wysokowęglowa, żeliwo), tym mniejszy udźwig. Najlepsza jest stal niskowęglowa o wysokiej zawartości żelaza.
-
Jakość powierzchni – chropowatość i nierówności pogarszają przyleganie magnesu.
-
Temperatura pracy – ze względu na ujemny współczynnik temperaturowy, podgrzanie magnesu obniża jego siłę.
-
-
- Max. temperatura pracy
- ≤ 80 [°C]
- Powłoka
- Nikiel (NiCuNi)
- Waga
- 1.04 [kg]

Silny magnes w obudowie, z gwintem wewnętrznym M10, średnica 65 mm, wysokość 40 mm, neodymowy - uchwyt magnetyczny
Gwint wewnętrzny M10 posiadają bardzo duże i silne magnesy. Ten oferowany w tym miejscu, o średnicy 6,5 cm i wysokości 4 cm należy właśnie do tej grupy. Dokładnie rzecz ujmując jest to obudowany okrągły magnes neodymowy, a gwint jest wykonany w jego stalowej obudowie. Podane wymiary są wymiarami zewnętrznymi obudowy magnesu.
Udźwig może być potężny, jeżeli przyczepimy do tego magnesu żelazny element, który zostanie nasycony całym polem magnetycznym, którego źródłem jest właśnie ten magnes. Żeby udźwig był duży musi być spełnione wiele warunków m.in. musi być duża powierzchnia styku żelaznego elementu z płaszczyzną magnesu. Również kształt przyciąganego detalu ma znaczenie. Idealna kula (np. będąca w ruchu
) w polu magnetycznym nie zachowuje się tak samo jak długi pręt, który natychmiast w polu magnetycznym stanie się magnesem i nie trudno się domyśleć gdzie umiejscowią się bieguny N i S.