- Obecnie brak na stanie
Podana wartość jest mierzona w warunkach optymalnych:
gładka blacha ze stali niskowęglowej (min. 10 mm grubości),
brak szczeliny (bezpośredni styk),
prostopadła siła odrywająca,
temperatura pokojowa.
Rzeczywisty udźwig zależy od następujących czynników (w kolejności od najważniejszego):
Szczelina – nawet minimalny dystans (np. 0,5 mm, farba, rdza) może zmniejszyć siłę przyciągania o połowę.
Kierunek działania siły – siła potrzebna do bocznego przesunięcia magnesu jest kilkukrotnie mniejsza niż do jego prostopadłego oderwania.
Grubość blachy – zbyt cienki materiał nie zamyka w pełni obwodu magnetycznego, powodując straty ("uciekanie" pola w powietrze).
Materiał zwory – im więcej węgla w stali (np. stal wysokowęglowa, żeliwo), tym mniejszy udźwig. Najlepsza jest stal niskowęglowa o wysokiej zawartości żelaza.
Jakość powierzchni – chropowatość i nierówności pogarszają przyleganie magnesu.
Temperatura pracy – ze względu na ujemny współczynnik temperaturowy, podgrzanie magnesu obniża jego siłę.

Wymiary zewnętrzne obudowy magnesu neodymowego to średnica 7,5 cm oraz wysokość 4 cm. Ten okrągły i bardzo mocny, obudowany magnes, nazywany inaczej uchwytem magnetycznym, posiada gwint wewnętrzny M12.
Jest wart swojej ceny, poniewaz jego udźwig jest niezaprzeczalnie potężny.
W konsekwencji tego, że do żelaznej obudowy wklejono magnes, zaprojektowany w odpowiednich proporcjach w stosunku do grubości ścianek tej obudowy, stworzono bardzo magnetycznie korzystny, ale nie do końca zamknięty obwód magnetyczny. Pozwaliło to na uzyskanie dużego natężenia pola magnetycznego na górnej krawędzi okrągłej, żelaznej obudowy, nasyconej polem magnetycznym ze spodniego bieguna magnesu i dało to możliwość, bezstratnego dla pola magnetycznego, zamknięcia obwodu magnetycznego poprzez przyciągany, żelazny element.