Bloki indukcyjne i pryzmy magnetyczne

Bloki indukcyjne i pryzmy magnetyczne służą do ustalania oraz mocowania detali ferromagnetycznych, których kształt utrudnia bezpośrednie zamocowanie na płaskiej powierzchni stołu magnetycznego. Umożliwiają podparcie wałków, prętów i elementów z wcześniej obrobionymi powierzchniami bazowymi, przede wszystkim podczas szlifowania. Przy doborze należy rozróżnić bloki indukcyjne przenoszące pole stołu oraz pryzmy magnetyczne z własnym układem magnesów stałych i ręcznym przełącznikiem.

Blok indukcyjny do stołu magnetycznego

Blok indukcyjny jest elementem biernym: nie ma własnego układu magnesów i wymaga współpracy z włączonym stołem magnetycznym lub elektromagnetycznym. Jego stalowe lamele przewodzą strumień magnetyczny do detalu, a rozdzielające je warstwy materiału niemagnetycznego oddzielają sąsiednie części przewodzące strumień. Dzięki temu można przenieść powierzchnię mocowania ponad płytę stołu i dopasować podparcie do kształtu obrabianego elementu.

W oferowanym bloku prostym 100 × 50 × 25 mm zastosowano lamele stalowe o grubości 3 mm i aluminiowe o grubości 2 mm. W blokach z pryzmą 50 × 58 × 46 mm oraz 107 × 60 × 47 mm stal o grubości 3 mm rozdzielono mosiądzem o grubości 2 mm. Blok prosty i mniejsze bloki z pryzmą są oferowane w kompletach po dwie sztuki, natomiast wariant 107 × 60 × 47 mm — pojedynczo.

Skuteczność mocowania zależy od dopasowania układu lameli do biegunów stołu oraz od zamknięcia obwodu magnetycznego przez detal. Samo dodanie bloku nie gwarantuje wzrostu siły mocowania. Korzyść może wynikać z lepszego przylegania elementu, który bezpośrednio na stole miałby niewielką powierzchnię styku.

Dopasowanie bloku do powierzchni bazowych

Bloki indukcyjne można obrabiać w celu dopasowania do konkretnego detalu, dzięki czemu nie trzeba wykonywać wybrań w płycie roboczej stołu. Zakres obróbki powinien uwzględniać konstrukcję bloku, sztywność podparcia i zachowanie drogi strumienia magnetycznego. Możliwość takiej modyfikacji dotyczy bloków indukcyjnych; nie należy automatycznie przenosić jej na pryzmy wyposażone w wewnętrzny mechanizm przełączający.

Pryzmy magnetyczne V15, V20 i V23

Pryzma magnetyczna, określana również jako V-blok magnetyczny, ma własny układ neodymowych magnesów stałych. Ręczny przełącznik steruje mocowaniem na powierzchniach roboczych, a utrzymywanie detalu nie wymaga zasilania elektrycznego. Rowek pryzmowy pozwala ustalić położenie elementu walcowego. Oferowane modele służą jako dodatkowe oprzyrządowanie podczas szlifowania, z zamocowaniem odpowiednim do stanowiska, na przykład na stole magnetycznym lub w imadle. Każdy z modeli V15, V20 i V23 jest oferowany w komplecie po dwie sztuki.

Wymiary V1 i V2 podano zgodnie z oznaczeniami na schemacie w karcie produktu. Przy doborze należy porównać geometrię rowków z kształtem i średnicą detalu. Masa dotyczy jednej pryzmy.

Podane wartości w kgf opisują siłę mocowania, a nie dopuszczalną masę ładunku do transportu. Nie określają też bezpośrednio odporności na przesunięcie lub obrót wałka podczas obróbki. O przydatności pryzmy decydują również wymiary rowka, średnica detalu, jego wysięg i sposób podparcia. Liczba sztuk w komplecie nie jest podstawą do automatycznego podwojenia dopuszczalnego obciążenia.

Dobór pryzmy do mocowania wałków

Przed doborem określ materiał detalu, geometrię powierzchni bazowych oraz kierunek sił obróbkowych. Dla długich wałków trzeba dobrać rozstaw podpór i sprawdzić ich współosiowe ustawienie. Powierzchnie styku powinny być czyste, pozbawione zadziorów i nagromadzonych opiłków. Szczeliny na połączeniach stół–blok oraz blok–detal osłabiają mocowanie, a zanieczyszczenia pogarszają powtarzalność bazowania.

Siła przyciągania nie zastępuje oceny odporności całego układu na przesunięcie i obrót. Zależnie od operacji potrzebne mogą być opory mechaniczne lub dodatkowe ustalenie detalu. Zastosowania opisane dla szlifowania nie oznaczają automatycznie przydatności do frezowania z dużymi siłami skrawania.

Karty oferowanych bloków indukcyjnych podają maksymalną temperaturę pracy 150 °C, a pryzm V15, V20 i V23 — 80 °C. Dopuszczalną temperaturę całego zamocowania ogranicza element o najniższym limicie, w tym zastosowany stół. Limit bloku indukcyjnego nie podwyższa dopuszczalnej temperatury pracy stołu ani pryzmy magnetycznej.

Rozmagnesowanie detalu po obróbce

Po zwolnieniu mocowania w stalowym detalu może pozostać magnetyzm szczątkowy, powodujący przyciąganie opiłków. Wyłączenie pryzmy lub stołu nie jest równoznaczne z pełnym rozmagnesowaniem przedmiotu. Dostępny w tej kategorii demagnetyzer ręczny DR-1210 wykorzystuje zmienne pole magnetyczne do rozmagnesowywania elementów stalowych, w szczególności dużych części, przy których trudno zastosować urządzenie płytowe. Jest zasilany napięciem 220–240 V AC; zgodnie z kartą produktu pojedynczy okres pracy nie może przekraczać 10 minut.