Stoły magnetyczne szachownicowe

Stół magnetyczny szachownicowy TSS służy do mocowania detali ferromagnetycznych na płycie, której bieguny N i S występują naprzemiennie wzdłuż i w poprzek powierzchni roboczej. Takie zamocowanie pozostawia dostęp do górnej powierzchni przedmiotu bez zasłaniania jej szczękami lub dociskami. Przy doborze istotne są nie tylko gabaryty stołu, lecz także rozmieszczenie biegunów pod detalem, grubość materiału i obciążenia występujące podczas obróbki.

Szachownicowy układ biegunów i mechaniczne przełączanie pola

W stołach TSS zastosowano neodymowe magnesy stałe oraz litą stalową podstawę. Bieguny na powierzchni roboczej rozdziela żywica epoksydowa. Mocowanie włącza się i wyłącza mechanicznie, obrotem mechanizmu przełączającego o 180°, przy użyciu dołączonego klucza imbusowego. Stół nie wymaga zasilania elektrycznego podczas przełączania ani utrzymywania detalu.

Określenie „szachownicowy” opisuje rozmieszczenie biegunów na płycie. Przy porównywaniu TSS z serią TSSE należy dodatkowo uwzględnić sposób sterowania: TSS przełącza się ręcznie, natomiast TSSE wykorzystuje impuls elektryczny. Parametrów mocowania i wymagań dotyczących detalu nie należy przenosić między tymi seriami.

Modele TSS-2040 i TSS-3030 — dobór gabarytów

Oferowane stoły różnią się proporcjami płyty i wysokością. Wymiary podane w kartach produktów przedstawiono w kolejności: długość × szerokość × wysokość.

Rysunki i szczegóły wykonania znajdują się w kartach modeli: TSS-2040 oraz TSS-3030.

Przy planowaniu zabudowy trzeba uwzględnić wysokość całego zamocowania, przestrzeń na narzędzie oraz dostęp do mechanizmu przełączającego. Rozmiar płyty powinien odpowiadać powierzchni bazowej przedmiotu i przewidywanemu rozmieszczeniu oporów mechanicznych.

Jak ułożyć detal na powierzchni szachownicowej?

Pokrycie biegunów i grubość materiału

Przedmiot musi obejmować bieguny przeciwnej polaryzacji, aby zamykał obwód magnetyczny. Karty TSS wskazują minimalne wymiary detalu 40 × 18 mm oraz grubość co najmniej 6 mm jako warunek uzyskania pełnej siły mocowania. Są to wymagania dotyczące geometrii, które trzeba rozpatrywać łącznie z materiałem, przyleganiem i rzeczywistym pokryciem biegunów. Samo przekroczenie tych wymiarów nie gwarantuje prawidłowego zamocowania w każdej operacji.

Wąski detal należy ustawić tak, aby jego powierzchnia bazowa obejmowała co najmniej dwa sąsiadujące bieguny N i S. Orientację przedmiotu oraz pokrycie biegunów trzeba sprawdzić według ich rzeczywistego rozmieszczenia na płycie. Otwory, kieszenie i podcięcia od strony bazowej zmniejszają powierzchnię uczestniczącą w mocowaniu. Należy więc oceniać obszar rzeczywistego styku, a nie wyłącznie zewnętrzny obrys detalu.

Materiał i jakość powierzchni bazowej

Najkorzystniejsze warunki zapewnia płaska, czysta powierzchnia ferromagnetyczna dobrze przylegająca do nabiegunników. Zadziory, zgorzelina, powłoki i pozostałości wiórów tworzą szczeliny osłabiające przyciąganie. Stal niskowęglowa, stal stopowa i żeliwo mogą uzyskiwać różną siłę mocowania. Aluminium i miedź nie nadają się do bezpośredniego mocowania na takim stole.

Stale nierdzewne ferrytyczne i martenzytyczne są ferromagnetyczne, natomiast austenityczne zwykle reagują na pole znacznie słabiej. O możliwości mocowania decydują właściwości konkretnego gatunku i stan materiału. Samo przyciąganie detalu przez magnes nie potwierdza wystarczającej siły do zaplanowanej obróbki.

Dobór bloków indukcyjnych do siatki TSS

Blok lamelowy z warstwami stali o grubości 3 mm i materiału niemagnetycznego o grubości 2 mm nie jest automatycznie dopasowany do szachownicowego układu TSS. Przed zastosowaniem trzeba potwierdzić współpracę konkretnego bloku ze stołem, właściwe ustawienie jego lameli względem biegunów oraz zamknięcie obwodu magnetycznego przez detal.

Szachownicowy stół magnetyczny do frezowania i szlifowania

Seria TSS jest przeznaczona do szlifowania, frezowania, obróbki elektroerozyjnej oraz pomocniczego mocowania elementów. Przy frezowaniu ocena zamocowania musi obejmować siły boczne i momenty od narzędzia. Siła przyciągania prostopadła do płyty nie określa bezpośrednio odporności przedmiotu na przesunięcie lub obrót.

Listwy oporowe pomagają przenosić obciążenia styczne. Ich rozmieszczenie należy dostosować do kierunku działania sił skrawania, zachowując wystarczające przyciąganie detalu do stołu. Znaczenie mają także wysokość przedmiotu, wysięg obrabianej części i parametry skrawania. Sam stół wymaga prawidłowego zamocowania do obrabiarki; wyposażenie TSS obejmuje łapy mocujące oraz listwy oporowe.

Chłodziwo, temperatura i zwalnianie przedmiotu

Karty TSS-2040 i TSS-3030 przewidują pracę na sucho i z chłodziwem oraz podają maksymalną temperaturę pracy 80 °C. Przy obróbce elektroerozyjnej warunki kontaktu z cieczą, w tym ewentualne zanurzenie, należy potwierdzić dla konkretnego wykonania stołu. Po zakończeniu pracy trzeba usunąć zanieczyszczenia z powierzchni bazowych i zabezpieczyć stalowe części przed korozją zgodnie z instrukcją.

Po wyłączeniu mocowania detal może zachować magnetyzm szczątkowy i przyciągać opiłki. Jeżeli utrudnia to czyszczenie, kontrolę lub dalszy montaż, należy przewidzieć osobne rozmagnesowanie. Dostępny w tej kategorii demagnetyzer ręczny DR-1210 wykorzystuje zmienne pole magnetyczne; zgodnie z kartą produktu pojedynczy okres jego pracy nie może przekraczać 10 minut.