Magnesy ferrytowe płytkowe, czyli prostokątne magnesy ceramiczne, mają duże, płaskie powierzchnie biegunowe. Taka geometria ułatwia osadzenie elementu w prostokątnym gnieździe, obudowie albo układzie ze stalowymi nabiegunnikami. W ofercie występują długości od 10 do 85 mm, szerokości od 10 do 65 mm i wysokości od 3 do 20 mm. Magnes ferrytowy w postaci płytki jest tańszy i odporniejszy na korozję niż neodymowa płytka o zbliżonych wymiarach, ale do uzyskania porównywalnej siły potrzebuje zwykle większej objętości.
Inne kategorie warte sprawdzenia
Płytkowy magnes ceramiczny dobiera się wtedy, gdy liczy się koszt, odporność na rdzę i współpraca z płaskim gniazdem albo jarzmem. Poniższe działy pomagają porównać tę geometrię z walcem, pierścieniem, mocniejszą płytką neodymową albo gotowym uchwytem.
Magnesy ferrytowe płytkowe
Magnesy ferrytowe płytkowe są elementami prostopadłościennymi o dużych, płaskich powierzchniach biegunowych. Geometria ta ułatwia zabudowę w prostokątnych gniazdach, obudowach oraz układach wykorzystujących stalowe nabiegunniki. W ofercie występują długości od 10 do 85 mm, szerokości od 10 do 65 mm i wysokości od 3 do 20 mm.
Kierunek magnesowania w typowych płytkach przebiega wzdłuż wysokości, więc biegunami są największe, prostokątne ściany. Parametr ten należy jednak sprawdzić w danych konkretnego produktu, ponieważ orientacja płytki względem jarzma bezpośrednio wpływa na strumień i punkt pracy.
Magnes prostokątny dobierz do wymiarów gniazda, a gdy długość i szerokość mają być równe, sprawdź magnes kwadratowy, np. ferrytową płytkę 30 × 30 × 3 mm.
Duża powierzchnia bieguna
Duża, płaska powierzchnia bieguna umożliwia współpracę z jarzmami i nabiegunnikami o odpowiednim przekroju. Pozwala to projektować obwód pod wymagany rozkład indukcji, lecz samodzielnej płytki nie należy utożsamiać z gotowym uchwytem magnetycznym — o parametrach układu decyduje również geometria wszystkich pozostałych części obwodu.
Bez elementów ferromagnetycznych znaczna część drogi strumienia zamyka się przez powietrze. Po włączeniu płytki do obwodu ze stalą rozkład pola i punkt pracy mogą się istotnie zmienić. Przy zastosowaniach technicznych nie należy więc oceniać magnesu wyłącznie na podstawie jego zachowania w otwartej przestrzeni.
Wskazówki do montażu
Przy montażu należy zapewnić równomierne podparcie elementu. Szczególnie niekorzystne w przypadku magnesów ferrytowych są nacisk na narożniki, zginanie płytki oraz przyklejenie jej do nierównej powierzchni powodującej lokalne naprężenia. Spiek ceramiczny jest twardy, lecz kruchy, dlatego płytki nie należy montować przez silny wcisk ani wykorzystywać jako części konstrukcyjnej przenoszącej obciążenia.
Magnes ceramiczny nie wymaga powłoki antykorozyjnej. Sam ferryt może pracować w środowisku wilgotnym, lecz trzeba również sprawdzić odporność kleju, obudowy i pozostałych części mocowania. Magnes należy chronić przed uszkodzeniem mechanicznym. Typowymi metodami mocowania są klejenie oraz osadzanie w dopasowanym gnieździe z odpowiednim luzem.
Tam, gdzie potrzebna jest płaska powierzchnia robocza i umiarkowana siła, płytkowe magnesy ferrytowe są zwykle wystarczające. Gdy konstrukcja wymaga walca, otworu, gotowego uchwytu albo wyraźnie większej siły przy podobnych wymiarach, lepiej przejść do kategorii wskazanych w ramce powyżej.
