Magnesy neodymowe płaskie i cienkie to krążki oraz płytki, których grubość jest niewielka w stosunku do średnicy, długości lub szerokości. Stosuje się je tam, gdzie podstawowym ograniczeniem konstrukcyjnym jest mała wysokość, na przykład w płytkim gnieździe, pod okleiną albo wewnątrz cienkiej obudowy.
Rozmieszczenie biegunów
W typowych płaskich krążkach i płytkach kierunek magnesowania przebiega przez grubość elementu, dlatego bieguny znajdują się na dwóch największych powierzchniach. Takie rozmieszczenie umożliwia wykorzystanie całej powierzchni czołowej do współpracy ze stalową zworą lub drugim magnesem.
Niewielka grubość pozwala ukryć magnes płaski w opakowaniu, teczce, ekspozytorze, elemencie meblowym lub obudowie urządzenia bez wyraźnego zwiększania wymiarów konstrukcji. Płaski magnes neodymowy jest również łatwo przykleić do dużych i równych powierzchni.
Jak grubość wpływa na siłę przyciągania?
Siła przyciągania nie wynika wyłącznie z objętości magnesu. Zależy także od jego klasy materiałowej, powierzchni biegunowej, proporcji wymiarów, kierunku magnesowania oraz od całego obwodu magnetycznego.
Jeżeli porównuje się magnesy wykonane z tego samego materiału i mające jednakową powierzchnię czołową, magnes cienki zazwyczaj osiąga mniejszą siłę przyciągania niż jego grubszy odpowiednik. Zwiększanie grubości nie powoduje proporcjonalnego wzrostu siły – podwojenie grubości nie musi oznaczać dwukrotnie większego przyciągania, ale oznacza większe przyciąganie.
Gdy wysokość zabudowy jest ograniczona, wymaganą siłę można często uzyskać przez zwiększenie średnicy lub powierzchni płytki. Skuteczność takiego rozwiązania zależy jednak od wymiarów i właściwości elementu współpracującego.
Szczelina między magnesem a zworą magnetyczną
Okleina, papier, tkanina, warstwa lakieru lub tworzywa zwiększają odległość między magnesem a żelazną zworą lub drugim magnesem. Nawet niewielka szczelina może wyraźnie zmniejszyć siłę przyciągania, dlatego magnes przeznaczony do ukrycia pod innym materiałem powinien być oceniany przy rzeczywistej grubości wszystkich warstw.
Podawana przy produkcie siła przyciągania odnosi się do odrywania magnesu prostopadle od odpowiednio grubej, płaskiej i czystej powierzchni stalowej. Nie jest ona równoznaczna z obciążeniem, jakie magnes utrzyma na pionowej ścianie, gdzie o wyniku decydują również tarcie i siła działająca równolegle do powierzchni.
W szczegółowym opisie każdego magnesu znajdują się grafiki obrazujące udźwig magnesu w zależności od konkretnej szczeliny oraz od kierunku działania siły odrywającej, jak również w zależności od doboru elementu przyciąganego, bo może to być drugi magnes albo żelazna blacha. Zachęcamy do zapoznania się z pełnym opisem właściwości magnesu.
Zastosowanie cienkich magnesów neodymowych
Płaskie magnesy neodymowe wykorzystuje się w niewidocznych zamknięciach pudełek, albumów, teczek, segregatorów i etui, a także w elementach reklamowych, ekspozytorach POS oraz płytkich gniazdach meblowych.
Montaż i dobór rozmiaru
Magnes neodymowy cienki ze swojej natury jest twardy i niestety kruchy. Cienki magnes neodymowy o dużej powierzchni jest szczególnie podatny na pękanie wskutek zginania, obciążenia punktowego lub gwałtownego zderzenia z drugim magnesem. Powinien być podparty na możliwie dużej powierzchni, a przy montażu nie należy wciskać go na siłę w zbyt ciasne gniazdo.
Warianty samoprzylepne upraszczają montaż na czystych i gładkich powierzchniach, lecz wytrzymałość połączenia klejowego należy rozpatrywać niezależnie od siły magnetycznej.
Dobór warto rozpocząć od maksymalnej dostępnej grubości, uwzględniając klej, obudowę i warstwy oddzielające magnes od zwory. Następnie należy dobrać powierzchnię czołową i sprawdzić działanie układu przy rzeczywistej szczelinie, sposobie obciążenia oraz docelowym elemencie stalowym. Magnes neodymowy płaski jest bardzo popularnym rozwiązaniem, a takie cieniutkie magnesy nadal są względnie mocne, bo magnesy neodymowe mają po prostu wyjątkowe własności.