Technologia Maglev, czyli w jaki sposób najszybsze pociągi świata unoszą się w powietrzu

Pociąg, który nie dotyka szyn, przez dekady należał do świata science fiction. Dziś jeździ komercyjnie w Chinach, a w Japonii wciąż trzyma rekord prędkości dla załogowych pojazdów szynowych. Sekret tkwi w polu magnetycznym: to ono unosi wagony nad torem, eliminuje kontakt kół z szynami i związane z nim opory ruchu, pozwalając rozpędzić skład do prędkości nieosiągalnych dla klasycznej kolei szynowej.

 

Napęd w  SC Maglev - zawieszenie elektrodynamiczne.
Napęd w SC Maglev (Zawieszenie elektrodynamiczne). Informacje o prawach licencyjnych: https://sciencetopic03.blogspot.com/2021/11/how-maglev-train-works-ems-and-eds.html Author Jerine Victor

 

Dlaczego same magnesy nie wystarczą

Można by pomyśleć, że wystarczy podłożyć pod pociąg silne magnesy stałe. Fizyka temu przeczy — zgodnie z twierdzeniem Earnshawa w statycznym układzie zwykłych magnesów stałych nie da się uzyskać stabilnej lewitacji we wszystkich kierunkach bez dodatkowego mechanizmu stabilizującego. Dlatego prawdziwe pociągi Maglev korzystają z jednego z dwóch takich mechanizmów: elektronicznie kontrolowanych elektromagnesów, które błyskawicznie i bez przerwy korygują siłę przyciągania, albo prądów indukowanych samym ruchem pociągu, które stabilizują lewitację bez udziału elektroniki.

 

Napęd Transrapid (Zawieszenie elektromagnetyczne)
Napęd Transrapid (Zawieszenie elektromagnetyczne). Informacje o prawach licencyjnych: Jerine Victor, CC BY-SA 4.0 , via Wikimedia Commons

 

Dwa systemy: EMS i EDS

W systemie EMS (zawieszenie elektromagnetyczne), zastosowanym w niemieckiej technologii Transrapid, pociąg opasuje szynę od dołu, a elektromagnesy przyciągają go do stalowego toru z siłą stale i błyskawicznie korygowaną elektronicznie — bez tej korekty skład albo oderwałby się od szyny, albo się o nią otarł. Odwrotne podejście, EDS (zawieszenie elektrodynamiczne), wykorzystuje ruch: nadprzewodzące magnesy na pokładzie indukują prąd w cewkach prowadnicy, a powstające siły przyciągania i odpychania unoszą pojazd i centrują go w torze. Na tej zasadzie działa japoński SCMaglev — lewitacja pojawia się jednak dopiero po rozpędzeniu do około 150 km/h, więc do tego momentu skład porusza się na zwykłych gumowych kołach.

 

Silnik liniowy zamiast kół napędowych

Za ruch do przodu odpowiada silnik liniowy — w uproszczeniu silnik elektryczny „rozwinięty” wzdłuż całej trasy. Zmieniające się pole magnetyczne w torze „goni” magnesy pociągu, ciągnąc skład do przodu. Te same magnesy pokładowe unoszące skład wykorzystywane są więc również do napędu — bez silnika spalinowego i przekładni.

 

Rekordy prędkości i realne pociągi

Jedynym obecnie działającym komercyjnie pociągiem Maglev dużych prędkości jest Shanghai Maglev, łączący lotnisko Pudong ze stacją Longyang Road w Szanghaju. Zaprojektowany na prędkość ponad 500 km/h, w teście z 2003 roku osiągnął 501 km/h, a przez lata woził pasażerów z prędkością 431 km/h. Od maja 2021 roku, dla oszczędności energii, kursuje na stałe z prędkością 300 km/h. Rekord świata wśród załogowych pojazdów szynowych należy do japońskiego SCMaglev L0, który w 2015 roku osiągnął 603 km/h. Docelowo linia Chūō Shinkansen połączy Tokio z Nagoją z prędkością do 500 km/h; pierwotny termin otwarcia (2027 rok) przepadł przez wieloletni spór o wpływ planowanego tunelu w prefekturze Shizuoka na lokalne wody, a dopiero w lipcu 2026 roku władze prefektury zgodziły się na budowę — najbliższym realnym terminem jest teraz rok 2036.

 

Pociąg Maglev na stacji.
Chińska kolej Maglev. Informacja o prawach licencyjnych: kallerna, CC BY-SA 4.0 , via Wikimedia Commons

 

Największą przeszkodą w upowszechnieniu Maglev pozostaje koszt infrastruktury — sama 30-kilometrowa linia w Szanghaju kosztowała około 1,3 mld dolarów. Próbą obejścia tego problemu jest wciąż eksperymentalna technologia Inductrack, opracowana w Lawrence Livermore National Laboratory: lewitację zapewniają w niej nie elektromagnesy, lecz zwykłe, silne magnesy neodymowe ułożone w tzw. szyk Halbacha, unoszące pojazd dzięki prądom indukowanym w torze — bez zasilania układu lewitacji i bez elektroniki nim sterującej.

 

Bibliografia

Shanghai maglev train – Wikipedia: https://en.wikipedia.org/wiki/Shanghai_maglev_train

Principles of the Superconducting Maglev system – Central Japan Railway Company (JR Central): https://scmaglev.jr-central-global.com/about/

Electromagnetic Suspension (EMS) Technology – International Maglev Board: https://www.maglevboard.net/en/facts/403-electromagnetic-suspension-ems-technology

Shizuoka Governor Approves Chuo Shinkansen Alpine Tunnel – Railway News: https://railwaynews.net/shizuoka-governor-approves-chuo-shinkansen-alpine-tunnel.html

The Inductrack Approach to Magnetic Levitation – OSTI / Lawrence Livermore National Laboratory: https://www.osti.gov/biblio/791522

Earnshaw's theorem – Wikipedia: https://en.wikipedia.org/wiki/Earnshaw%27s_theorem

Wróć do wpisów
Poprzedni wpis Czy magnesy mogą napędzać perpetuum mobile? Dlaczego... Następny wpis Jaką rolę pełni magnes stały w głośniku?